เป็นการ์ตูนที่ร่วมส่งใน Mangasin Debut ver. ที่ได้รวมเล่มกับนักเขียนที่ชื่นชอบมากมาย

(โชคดีที่ไม่มีการคัดงานออก) เพราะอาจเป็นครั้งเดียวในชีวิตผม ที่งานของผมได้ตีพิมพ์กับพวกเขาเหล่านั้น 

ลองอ่านดูครับ

การ์ตูนบูดๆเบี้ยวๆ อนาถๆเรื่องนึง

 

 

ไม่ต้องสงสัยว่าทำไมหลายๆอย่างทั้งหน้าตา ฉาก มันบูดๆเบี้ยวๆ

ก็ดูแล้วมันก็เข้ากันดีนี่(ข้ออ้าง...) 

 

อันนี้เป็นปก ที่ดูดรูปมาจากพี่ชาติ ss (ขออนุญาติมา ณ ที่นี้ นะครับ)

แล้วเปลี่ยนเป็นปกตัวเองเฉยเลย

 

 ตูมมมม!!! กลายเป็น มังก้าซิน นิตยสารการ์ตูนอนาถใจ 

 

นึกได้เลยเอามาลง 

เพราะ Mangasin Debut ver. เล่มนี้ได้มาอย่างยากลำบาก ต้องขอบคุณ พี่นานะหมีโหดด้วยนะครับ

แต่แล้วที่สุด ผมเจอใครดาบไปก็ไม่รู้ เสียดายโคตร

ไม่รู้จะทำยังไงดี แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่อนาถใจ 

ขอบคุณครับ 

 จะมีไหม
ที่ความจริง กับความฝัน
นั้นมาบรรจบกัน
 
 
ผมชอบล่องล่อยในความฝัน
ฝันที่เป็นอย่างที่หวัง 
 
แต่มันคงไม่มีความหมาย 
หากความเป็นจริง
มันไม่เป็นดั่งฝัน
 
 
หากทุกอย่างมันเป็นจริงอย่างที่ฝัน ฝันที่สวยงามไปซะทุกอย่าง
ความเป็นจริงสำหรับผมคงไร้ค่า ไม่มีความหมาย
 
ผมกลัดกลืนความเศร้าบนพื้นฐานความเป็นจริง
ผมต้องสร้างความรู้สึกนั้นขึ้นมา
ผมขาดมันไม่ได้ 
 
 
edit
ผมชอบสร้างความรู้สึกออกมาแบบนี้ ทัั้งๆที่มันไม่เกี่ยวข้องกับผมแต่อย่างใดนะครับ แหะๆ
อย่าเข้าใจผิดนะครับ ผมแค่ชอบอารมณ์ประมาณนี้เฉยๆ
ขอบคุณครับ 
 
 
edit @ 8 Mar 2010 22:49:29 by -Newworld-

edit @ 9 Mar 2010 21:56:55 by -Newworld-

จะมีการจัดนิทรรศการภาพพิมพ์ชิ้นเล็ก เจอพรรคพวกชักชวนให้ทำงานแสดง แต่ไม่ค่อยว่างเลยแฮะ

ไอ้ผมอยากแกะ woodcut (หาเรื่องให้ตัวเองแท้ๆ) ทั้งๆที่ไม่ว่าง ต้องมานั่งแกะไม้ เอางานเข้าแท่นพิมพ์อีก

แต่ไม่มีเวลาเอางานเข้าแท่นพิมพ์ที่ห้องพิมพ์แน่ๆ จึงเกิดการทำมันง่ายๆที่บ้านนี่แหละ

เป็นการทำภาพพิมพ์ที่ประหยัดมากๆ ทั้งใช้เพื่อน ยืมของเพื่อน และหาวัสดุใกล้ตัวดัดแปลงเอา

 

เริ่มจากนำไม้กระดานรองวาดเขียน มาแกะสลักทำเป็นเพลทรูปที่ต้องการ

จากนั้นใช้ไม้ไอติมตักหมึกพิมพ์ ลงบนกระจกแล้วใช้ลูกกลิ้งถูๆ ให้เรียบเสมอกัน

(ระวังหมึกพิมพ์เปื้อน ล้างยาก เหม็นมาก ต้องใช้สเตคลีน)

นำลูกกลิ้งที่ถูหมึกแล้ว กลิ้งลงบนเพลท แล้วแปะกระดาษ จากนั้นใช้ก้นขวดโซดาถูๆ

แทนบาเรง เพราะมันมีขดๆเหมือนกัน กดน้ำหนักตามต้องการ เป็นอันเสร็จ 

 

พิมพ์จนกว่าจะพอใจ ว่าจะเอากี่มาสเตอร์พีช

 

เสร็จแล้ว 

ผมตั้งชื่อภาพบนว่า "Losing sight" และ ภาพล่าง "Perception of Human"

 

 

small print: back bone of the world @ ห้องแสดงนิทรรศการ คณะวิจิตรศิลป์

มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ วันที่ 19 - 28 กุมภาพันธ์ 53

แผ่นพับสูจิบัตร

วันเปิดงานดันไปงาน Sounding Confusion ของดุริยางคศาสตร์ ศิลปากร ที่หอศิลป์ ม.ช.

ที่มี ดีเจซี๊ด (นรเศรษฐ หมัดคง) มาร่วมด้วย ใครรู้จัก (รู้เลยว่ายุคไหน จุ๊ๆ...)ดูภาพได้ที่ tide เพื่อนผมเอง

แล้วไปต่องานภาพถ่ายที่ minimal แต่ดันลืมไปงานที่มีงานตัวเองร่วมแสดงเฉยเลย 

งานแสดงภาพพิมพ์ชิ้นเล็ก เป็นการจัดวางงานจากผนังอีกด้านทอดยาวลงมาที่พื้นขึ้นไปผนังอีกด้านนึง

ผมยังไม่มีโอกาสเข้าไปดูงานเลย ทั้งๆที่มีงานตัวเองแท้ๆ  แต่ไม่ว่างเข้าไปเลย

เสียดายแต๊ๆ...หรอยจังฮู้(ยังไงเนี่ย)